سبلان 90/4/24

به سنگ محراب که رسیدیم,دیگر کار تمام بود وبا 10 دقیقه راهپیمائی روی برفها , به دریاچه رسیدیم,در حالیکه طبق روال گذشته و با توجه به سردی هوا ,پیش بینی میکردم که دریاچه طبق معمول یخ زده باشد ولی با دیدن آن ,یک لحظه از تعجب بر جای خود میخکوب شدم و به زیبائی دریاچه مینگریستم که چطوری با زیبائی محسور کننده خود ,همه زا دور خود جمع کرده و جماعت دور آن به شادمانی میپرداختند و عکسهای دسته جمعی میگرفتند که سریعا ما هم به جمع آنان پیوستم و غرق در لذت گشتیم,در راه برگشت , یکی از دوستان دو سوال فلسفی ازم پرسید که در مورد خدا و هدف ازخلقت و هدف از زندگی و...... بود که اولش خواستم جواب ندهم ولی بعد با بیان اینکه تاکنون کسی جوابش را بهم نگفته,تحریکم کرد وشروع به وراجی کردم و سوال اول رو که به نظر گمراه کننده بود و به تسلسل دور باطل میانجامید,به تندی و با کوتاهترین جمله پاسخ دادم ولی برای اینکه بد نشود کمی در موردش توضیح دادم اما سوال دوم مخ مارو بکار گرفت و اصلا نفهمیدم که چطوری به پناهگاه رسیدم و شانس آوردم که قانع شد وگرنه نمیدونستم تاکی باید ادامه میدادم و از زمین و زمان و قرآن و پیامبر و معصومین ادله بیارم

سپیده صبح در سبلان

به پناهگاه که رسیدیم بعد از 3 ساعت استراحت و نهار,آماده برگشت شدیم که با صف طولانی نوبت بندی لندرور شدیم که بازارشان بسیار داغ بود و بعد از یک ساعت معطلی به شابیل رسیدیم ودر آب گرم آنجا که بوی گوگرد از آن متصاعد میشد,تمام خستگی خود را شستیم و به تبریز بازگشتیم.